fot.ap

2012-02-01T11:01:00.000-08:00

50 LAT ARMII SOWIECKIEJ

TRUD, POKÓJ, MAJ

Kartoczki ze Związku Radzieckiego leżały w szufladzie z 30. Nie wiem kto je przysłał. Są nie wypisane.

2012-01-30T10:06:00.000-08:00

Zimno

2012-01-28T05:17:00.000-08:00

W nowych Opcjach - kwartalniku o śląskiej kulturze - opowiadam Filipowi Springerowi troszeczkę o śląskiej fotografii i o tym jak to było u mnie na początku. W numerze do poczytania również o: Sławomirze Idziaku, Rafale Milachu, Arkadiuszu Goli, Tomaszu Sikorze, Jerzym Lewczyńskim, Józefie Skrzeku, Krystianie Lupie oraz Ruchu Autonomii Śląska i innych. Bardzo elegancko przygotowane wydawnictwo ze zdjęciami z cykli "Piosenka o hałdzie" oraz "Plac Zabaw". Niedługo napiszę pewne wspomnienie.

2012-01-23T13:10:00.000-08:00

Hello, my gentleman
Being deeply loved by someone gives you strength, while loving someone deeply gives you courage. You are my life, my breath, my everything! I will love you as long as the stars light up the heaven, as long as the sun wipes away the darkness of the night and touches the earth with loving warmth. I often close my eyes and imagine how sweet your lips are as they swear that you love me and promise that you are mine, make me a happy for forever, because I live for love, my love for you.
Alyna

Maila dostałem. Chyba się skuszę i odpiszę. Co mi tam, raz się żyje.

2012-01-22T08:27:00.000-08:00

Piotrkowskiej, tej jarmarcznej wiochy nie lubię, a w weekendy nie znoszę tego miejsca szczególnie. Bywam tam incydentalnie, kiedy wystąpi pilna konieczność znalezienia kolacji. Znalezienie czegoś innego niż kebab wymaga takiej mobilizacji i determinacji, jakby kwas żołądkowy przepalał wnętrzności do samej dupy.

Piotrkowska w piątek przypomina melinę w szczytowym momencie aktywności i ruchliwości menelstwa. Kałuże rzygowin, kohorty podejrzanych typów zapitych do granic możliwości, smród i rozpieprzone na każdym metrze kwadratowym sterty śmieci lub papierki po kebabach z których wydobywa się kwaśny zaduch. Kompletna dzicz. Jest nie miło, niebezpiecznie, po chamsku. I z tego syfu, w piątek po raz pierwszy wyłonił się patrol policji.

Budżet miasta Łodzi świeci pustkami więc wysłano bohaterskich stróżów prawa w charakterze poborców podatkowych. Patrol spisał się dzielnie. Obronił praworządność, zapewnił bezpieczeństwo, przeprowadził lekcję savoir-vivru i dla miasta którego nie trawię zarobił 200 zł. Po wlepieniu mandatu uzbrojona para spokojnie udała się w głąb ulicy szukać kolejnych, niebezpiecznych i głodnych przestępców przechodzących przez Struga na czerwonym świetle po 22.30

2012-01-16T15:22:00.000-08:00

A taka nowość. Będę eksperymentować.

2012-01-10T13:39:00.000-08:00

Ostatnio odbywam małe podróże. Na górę i w dół, rzadziej w lewo i prawo. Czasami polecę.

2012-01-05T12:08:00.000-08:00

Na wschodzie bez zmian.

2011-12-31T08:11:00.000-08:00

Wysokich lotów w 2012

2011-12-27T14:11:00.000-08:00

Dominika - uczennica liceum plastycznego - Chorzów

2011-12-23T12:07:00.000-08:00

Moje ulubione miejsca na trasie Warszawa-Katowice

2011-12-18T12:06:00.000-08:00

Przypominają mi się nie tak dawne czasy

2011-12-08T15:48:00.001-08:00

Daria - asystentka europosła - Bruksela

2011-12-08T06:01:00.000-08:00

Jerzy Gumowski
Antykomunista

Aleksander Prugar: Lata Twojej młodości przypadły na okres, kiedy komuna trwała od kilku dekad. Kurs się zaostrzał.
Jerzy Gumowski: Mój bunt rozpoczął się w szkole licealnej, bo uświadomiłem sobie skalę ograniczeń i fałszu. Należałem do grupy młodzieży zwanej młodzieżą kontestującą. Na fali ruchu hipisowskiego, który przybył wraz muzyką z USA i wiadomości o wielkim koncercie w Woodstocku w 1969 powstał taki ruch w Polsce. My również nosiliśmy włosy do ramion i torby do ziemi. Do tego obowiązkowy był sweter z moheru i dzwony. Nigdy nie lubiłem określenia hipisi. My używaliśmy określenia młodzież kontestująca. Byliśmy młodymi ludźmi, którzy poddawali w wątpliwość działanie ówczesnego systemu politycznego i konstrukcję ładu społecznego. Chcieliśmy walczyć.
Jak i o co walczyli licealiści-antykomuniści?
O ile podczas roku szkolnego należało zachowywać się w miarę w porządku to wakacje były okresem, kiedy mogliśmy pozwolić sobie na więcej. W wakacje podróżowaliśmy autostopem do Dębek nad Bałtykiem. Opalaliśmy się na plaży nudystów a następnie nago chodziliśmy na plaże tekstylnych pożartować z denerwujących się na nasz widok ludzi. Co wieczór rolnik z Dębek zaorywał plaże na szerokość 6 metrów, aby rano wojskowi mogli sprawdzić po śladach zostawionych na piachu czy z kraju nikt drogą morską nie uciekł z kraju np.: do Szwecji. My na plaży obserwowaliśmy zachody i wschody słońca a w nocy oczywiście zażywaliśmy kąpieli. Nikt nas nie złapał, ale wiedzieliśmy, że nasze ślady pozostawione na piasku denerwowały okoliczną ubecję. Staraliśmy się zmieniać naszą najbliższą rzeczywistość. Wtedy tylko to mogliśmy robić. Działać na nasze minimalne możliwości i skalę. Latem nasza koleżanka pracowała w restauracji. Właściciel nie zapłacił jej za pracę. Zorganizowaliśmy protest – cały dzień w dużej grupie okupowaliśmy jego lokal. Siedzieliśmy tak długo, aż przyjechała Milicja w „sukach” z Pucka, wtedy trzeba było uciekać.
Nasze wypady nad morze były wypadami wolnościowymi w ciemnych czasach PRL-u. Chcieliśmy wyrwać dla siebie skrawek normalności. Hipisi ze Stanów Zjednoczonych buntowali się przeciwko wojnie w dalekim Wietnamie - my młodzi, z Polski przeciwko systemowi - który łapał nas za gardła i dusił we własnym kraju.
Kiedy przyjechaliśmy ponownie do Dębek w 1971 roku dowiedzieliśmy się całej prawy o Grudniu 70. To dla nas był szok. Zamordowano 45 osób! To, co przekazywały ówczesne media miało się nijak do tego, co usłyszeliśmy od naszych znajomych z Wybrzeża. Byliśmy wtedy bardzo młodymi ludźmi a ja sobie uświadomiłem, że trzeba działać ostro i zdecydowanie.
Jak Twoje środowisko zareagowało na wydarzenia grudniowe?
Jeszcze mocniej poczuliśmy, że żyjemy w nienormalnym kraju, w którym władza strzela do manifestujących demonstrantów. Strzela aby zabić. Wiele moich znajomych i przyjaciół po tym zdarzeniu wyemigrowało z Polski. Jakieś 150 osób rozpierzchło się po całym świecie. Do Francji wyemigrowała również moja siostra. Siostra we Francji wyszła za urzędnika państwowego. Jej szwagrem został dyrektor departamentu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Pewnego dnia będąc u niej z wizytą pokazała mi komplet papierów imigracyjnych: pozwolenie na stały pobyt, pozwolenie na pracę. W tym stosie znajdowało się każde niezbędne pozwolenie, aby móc rozpocząć nowe życie we Francji. Wystarczyło podpisać, ale ja nie podpisałem. Uznałem, że moje miejsce i mój dom to Polska i nie mogę jej opuścić - tutaj mam swoje korzenie i tutaj znajdują się groby przodków. Mój dziadek, Marian Gumowski i babcia byli profesorami Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, stryj – Jan Gumowski był znanym grafikiem i malarzem. W Krościenku nad Dunajcem, w kościele znajduje się tablica poświęcona mojemu pradziadkowi, Franciszkowi Gumowskiemu – lekarzowi i aptekarzowi, który ufundował witraże. Nie widziałem powodu, aby z tym dziedzictwem zrywać. Nie mogłem podpisać tych dokumentów i czułem, że muszę wrócić do kraju a nie uciekać od odpowiedzialności za losy ojczyzny.
Dlaczego akurat fotografia?
Próbowałem studiować archeologię podwodną na uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Dla człowieka, który był już zarażony pasją fotografowania studiowanie było niezwykle trudnym zajęciem. Miałem wewnętrzne dążenie do bycia twórcą. Próbowałem rzeźbić w drewnie, próbowałem malować, ale kiedy pierwszy raz zobaczyłem ciemnię fotograficzną kolegi wiedziałem, że tak będę tworzyć. Kupiłem aparat fotograficzny i rozpocząłem poszukiwania osób, z którymi mógłbym fotografować i rozmawiać o fotografii. Szukając środowiska trafiłem do Foto-Klubu Stodoła przy Politechnice Warszawskiej prowadzonego przez Marka Karewicza. Marek zajmował się fotografią muzyków i ja również, pod jego opieką rozpocząłem bardziej profesjonalną działalność fotograficzną. W związku z pasją przerwałem studia.
Pierwszą ważną nagrodą była nagroda na konkursie fotograficznym FotoExpo 77’. Wysłałem cykl 5 fotografii przedstawiających drzewa nad Wisłą ukryte w gęstej, porannej mgle. Ta nagroda utwierdziła mnie w przekonaniu, że fotografia to dla mnie najlepszy sposób artystycznej wypowiedzi.
Ale zamiast tworzyć fotografię zaangażowałeś ją do działalności podziemnej
W tamtych czasach przystąpiłem do działania w ramach działalności Grup Oporu „Solidarni”. To była grupa ostrej walki podziemnej, do której dołączyłem ze względu na nienawiść do komunizmu. Dołączyłem również do tej grupy, ponieważ była to struktura aktywna – walcząca a ja chciałem walczyć i lać komunizm. My plany najszybciej jak się tylko dało wcielaliśmy w działanie. Kierownikiem był Teodor Klincewicz. Teoś był motorem działania Grup i potrafił ukierunkować nasz zapał i energię. Sprowadził maszyny drukarskie, które umożliwiły druk bibuły. Henio Wujec mawiał o nim: Był Kmicicem opozycji. Teoś mógł osiągnąć jeszcze więcej jednak, jego barwny i cenny życiorys przerwał wypadek. Zginą w 1991 roku w wypadku samochodowym pod Mławą. Był w drodze na Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ "Solidarność” w Gdańsku. Komuna Teosia nie zabiła a zabił go pijany człowiek, który wtargną na jezdnię i wbił się w jego auto. Grupy to jego dzieło, my działaliśmy z największym zapałem.

Teodor Klincewicz. Gdańsk 1990. Fot:J.Gumowski

Czym się zajmowałeś?
W latach 1982-1988 prowadziłem pracownię fotograficzną „Foto-Repro” zajmującą się przygotowaniem materiałów sitodrukowych i offsetowych dla Grup Oporu "Solidarni", wydawnictwa CDN i Tygodnika Mazowsze. Dla Tygodnika Mazowsze byłem pracownią zapasową, wykorzystywaną w sytuacjach awaryjnych. Pracownia przygotowywała klisze graficzne oraz albumy fotograficzne. Zrobiłem między innymi album ze zdjęciami internowanych działaczy solidarnościowych w Białołęce. W strukturze GOS byłem kierownikiem sekcji legalizacji dokumentów. Najbardziej utajnioną stroną działalności było kopiowanie i podrabianie milicyjnych kwitów i pieczątek. Niektóre z nich posłużyły do fikcyjnych wezwań działaczy partyjnych na przesłuchania do komend rejonowych, w tym także do Pałacu Mostowskich. Aby wywołać zamieszanie, trochę ich dezorganizować i pokazać, że system nie jest szczelny. Robiliśmy wiele akcji. Rozrzucaliśmy ulotki z dachu. Sposobów było kilkanaście: na Marlboro, na chemię. Ustawialiśmy głośniki tzw: gadały emitujące kompromitujące dla aparatu komunikaty. Wszystko, aby jak najmocniej ich zdenerwować. Moja ciemnia fotograficzna działała przez siedem lat, dwa dni w tygodniu przez cztery godziny. Byliśmy tak dobrze zakonspirowani, że pół roku temu jeden z moich kolegów paralotniarzy okazał się bardzo bliskim współpracownikiem, który obrabiał lewe dokumenty w następnej kolejności.
Związałeś się z tworzącą wówczas Gazetą Wyborczą.
Trafiłem do Gazety jak większość moich kolegów – dowiedziałem się, że powstaje nowa gazeta, wtedy nie miałem stałego zatrudnienia i postanowiłem spróbować. To wtedy było dobre miejsce. Skupiła się tam czołówka antykomunistycznych działaczy.
A jedna z Twoich fotografii stała się ikoną ruchu solidarnościowego.
Kuba Dobrąwski dobrze to opisał: 4 kwietnia 1989 roku, środa. fotograf „Gazety Wyborczej” Jerzy Gumowski wstaje o 4 rano, wsiada do swojego czerwonego fiata 125p i wyrusza w drogę z Warszawy do Gdańska. W stoczni będzie fotografował prowadzony przez Lecha Wałęsę wiec. – Nie mieliśmy wtedy jeszcze systemu zlecania zdjęć fotografom w oddziałach – opowiada dziś. – Przesyłanie zdjęć przez telefon stacjonarny trwało kilka godzin, bardziej opłacało się pojechać na miejsce. W Gdańsku pogoda sprzyja fotogeniczności wydarzenia. Wieje zimny północny wiatr, stoczniowcy chodzą ubrani w robotnicze kufajki. Kiedy na miejsce dociera Lech Wałęsa, spontanicznie przyciągają platformę S-5, tę samą, z której Wałęsa przemawiał podczas strajku. Podczas wystąpienia bohater Solidarności pierwszy raz publicznie deklaruje start w wyborach prezydenckich. Pomimo płomienności przemówienia Wałęsa zaczyna marznąć, jest ubrany tylko w garnitur i lekki płaszczyk. Któryś z robotników krzyczy, że nie można mu się pozwolić przeziębić, i oddaje mu swoją kufajkę. – Nawet w kurtce Wałęsie ciągle było zimno w ręce, pocierał je, wkładał do kieszeni. – wspomina fotograf. – Na kilkanaście sekund bezwiednie przybrał napoleońską pozę. Nie mogłem tego nie sfotografować. Z miejsca wiedziałem, że ten kadr to dużo więcej niż sprawozdanie z wiecu, że jest w nim metafora, komentarz do szerszej politycznej sytuacji.
Lech Wałęsa. Gdańsk 1990. Fot:J.Gumowski
Wałęsa jawi się tutaj jako Napoleon, który zmiecie przeszłość i ustanowi fundamenty przyszłego ładu. Gdy robiłem to zdjęcie wiedziałem, że zmiany idą w dobrą stronę. To był koniec systemu, którego nienawidziłem, który mordował Polaków, który był chorą, zwyrodniałą ideą. W którym Polak był wrogiem innych Polaków. Wtedy czułem mocny powiew solidarności. Niecierpliwie czekałem na to, co przyniosą najbliższe dni. Wybory wygrał Wałęsa. Rok wcześniej pierwsze wolne wybory do Sejmu wygrała Solidarność. To był definitywny koniec komunizmu w Polsce. Wyłem z radości. Zresztą jak my wszyscy. Choć dziś 21 lat po upadku systemu nie wszystko jest takie jakie sobie wymarzyliśmy uważam, że warto było walczyć. Zrobiłem to, co uznałem, że będzie dobre dla Polski.

Za swoją działalność antykomunistyczną w strukturach Grup Oporu Solidarni Jerzy Gumowski 16 grudnia br. decyzją Prezydenta RP otrzyma

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Gdy Jurek dowiedział się o przyznaniu odznaczenia państwowego powiedział: Myślę cały czas o Teosiu, bo te odznaki i medale są raczej dla niego niż dla mnie.

Grupy Oporu Solidarni - Grupy, według planów "Borysa" miały zajmować się inną działalnością niż drukowanie i kolportaż gazet i książek. Miały prowadzić "akcje miejskie" – ulotkowanie, karanie donosicieli i kolaborantów, zajmować się legalizacją – czyli wyrobem fałszywych dokumentów dla potrzeb podziemia, przygotowywaniem i obsługą manifestacji, przygotowaniem się do starcia z milicją na wypadek ogłoszenia strajku generalnego. W ramach Grup Oporu powstała też, później usamodzielniona "Sekcja Transportu" – zajmująca się odbiorem, przechowywaniem i dystrybucją przemycanego ze Szwecji sprzętu dla podziemia.
Obecnie uważa się "Grupy" za jedną z najbardziej radykalnych części podziemia. Kadra "Grup Oporu" została zorganizowana wczesną wiosną 1982 roku i podporządkowana Zbigniewowi Bujakowi – przewodniczącemu RKW Regionu "Mazowsze".

2011-12-06T13:01:00.000-08:00

Kilka cytatów ze śląskiej rzeczywistości na wystawie w Parlamencie Europejskim. Taka relacja

2011-12-04T11:05:00.000-08:00

Gabriela - sołtys w gminie Gaszowice - sołectwo Piece. Bruksela

2011-12-02T16:18:00.000-08:00

3 i pół okrążenia wokół Parlamentu Europejskiego. Trochę urzędników, trochę światła, ewakuacja, trochę koloru. 400 wpis.

2011-11-26T09:07:00.000-08:00

Fragmencik projektu "Zielony Śląsk" zrealizowanego w latach 2008-2010 z środków stypendialnych Marszałka Województwa Śląskiego

Instalacja oczyszczania i schładzania metanu

Realizacja zdjęć instalacji oczyszczania metanu na zlecenie Parlamentu Europejskiego. Wystawa do zobaczenia od poniedziałku w Brukseli. Wystawa zorganizowania w ramach Polskiej Prezydencji w Unii Europejskiej

2011-11-21T14:31:00.000-08:00

Listy do M piszą: Ania lat 12, Bartek lat 13, Tomeczek lat 11, Agatka lat 16, Marcinek lat 11, Kuba lat 14, Michałek lat 14

(świetlica środowiskowa w centrum)

2011-11-07T11:05:00.000-08:00

I część pracy dotyczącej rozważań na temat różnic występujących pomiędzy przekazem formy filmowej a fotograficznej.
Film poza kontekstem porównawczym samodzielnie funkcjonuje jako luźna refleksja o odnajdywaniu tożsamości.

II część pracy dotyczącej rozważań na temat różnic występujących pomiędzy przekazem formy filmowej a fotograficznej.

2011-11-05T07:48:00.000-07:00

W odpowiedzi na...
realizowaną od dawna serię zdjęć kulinarnych znanej blogerki Renaty Dąbrowskiej - dziewczynkazaparatkami - obecnie już tylko z jednym aparatkiem :) z zaproszeniem na obiad w Łodzi :)

2011-11-02T11:25:00.000-07:00

EMB145 - generalna inspekcja
EMB145 - generalna inspekcja
EMB145 - generalna inspekcja
B767 - inspekcja okresowa podwozia
B767 - inspekcja okresowa podwozia
Bagażownia - Terminal A
B737 - poczta do SVO
B737 - bagaże do SVO
B767 - inspekcja przedstartowa przed lotem do JFK
B767 - tankowanie 50 ton nafty. Starcza na lot WAW-JFK-WAW
B767 - inspekcja przedstartowa przed lotem do JFK
Lot do JFK trwa do 9 godzin. Z powrotem zależy od warunków nawet i o 2 godziny krócej

Dla Gazety Stołecznej zrobiłem kiedyś mini-reportaż o Okęciu kiedy było spokojniej. Przypomnę kilka zdjęć. Żeby samolot oderwał się od ziemi i pasażerowie bezpiecznie przemieścili się z a do b potrzeba pracy wielu specjalistów a nie zawsze pasażerowie o nich wiedzą.

Co się stało z samolotami ze zdjęć?

SP-LOA (B767) / Wyrejestrowany. Obecnie lata w Meksyku.
SP-LOB (b767) / Wyrejestrowany. Obecnie lata w Meksyku.
SP-LLC (B737c)/ Przemalowany na złoto. Uczestniczył w rejsie do Brukseli dla uczczenia 20 rocznicy upadku komunizmu. Lata na trasach europejskich.
SP- LKD – (B737c) Lata nadal na trasach europejskich
SP-LGM (EMB145) / sprzedany do Brazylii. (EMB145 zostały całkowicie wycofane)

2011-10-15T18:02:00.000-07:00

2011-10-15T09:04:00.000-07:00

Koniec

2011-10-10T15:12:00.000-07:00

Okolice 78'. Budapeszt, Węgry.

2011-10-08T16:16:00.001-07:00

Luzia (19) - studentka produkcji filmowej - Łódź

2011-10-07T10:10:00.000-07:00

Tu jeszcze lata Tu.
Lotnisko w Mińsku to najsmutniejsze miejsce jakie widziałem od dłuższego czasu.

2011-10-03T14:13:00.000-07:00

Reżyseria/zdjęcia - Hubert Napierała

Etiuda fabularna PWSTiTV - semestr II
Materiał: Kodak 5222
Kamera: ArriIIc

2011-10-02T14:52:00.000-07:00

Dużo

2011-09-30T03:55:00.000-07:00

Żyję, mieszkam, widzę

2011-09-27T13:24:00.000-07:00

Po zakupach, po handelku lub przed zimą. W Mińsku

2011-09-25T14:27:00.000-07:00

Przyszła paczka. Z Moskwy. Paczka z cukierkami kupionymi przez Natalię w Mińsku.
Cukierki firmy "Komunnalka" są najsmaczniejsze. Nie wszędzie są dostępne.
Jeszcze trochę wschodu.

2011-09-23T14:05:00.000-07:00

etiuda fabularna pt: honor bo najważniejsze w życiu to mieć honor
skany pozytywowych klatek dla których zabrakło miejsca
w poniedziałek o 10 w szkole

2011-09-22T12:24:00.000-07:00

Film dokumentalny Saszka, Saszka zrealizowany podczas VGIK Summer Film School 2011 w wyniku głosowania otrzymał nagrody:

Najlepszy Reżyser - Michał Szcześniak
oraz najważniejsze nagrody:
-Najlepszy Film
-Nagroda Publiczności
ja otrzymałem nagrodę za Najlepsze Zdjęcia

Głosowanie zostało przeprowadzone podczas premierowego pokazu dla urzędników obu ministerstw, władz uczelni oraz kilkuset osobowej publiczności zgromadzonej w kazańskim KinoTeatrze Mir.

Film opowiada o 12 letnim chłopcu - Saszy który wbrew matce i otoczenia łączy swoją przyszłość z wojskiem. Ciężki dla matki wybór syna powoduje nieustanne napięcia i konflikty.

Symboliczną nagrodą za zdjęcia jest "obrazek". Jest to estetyczna rzecz, ponieważ zależnie od punktu patrzenia inaczej układa się światło na wizerunku kazańskiego kremla i Spaskiej Baszty. Kameralna nagroda, kameralna atmosfera ale takie właśnie sytuacje cenię.

Kilowaty pozytywnej energii i ultraprofesjonalizm.

Niebawem film zostanie wzbogacony o kilka nowych ujęć, opatrzony polskimi napisami oraz zgrany do formatu HD

Producenci: Ministerstwo Kultury Federacji Rosyjskiej, Ministerstwo Kultury Republiki Tatarstan, VGIK
Pomoc w realizacji: PWSFTviT

Saszka Saszka coming soon this fall :)

2011-09-21T14:39:00.000-07:00

pt: honor

2011-09-20T12:30:00.000-07:00

pacyfikacja węży obrazkowych

2011-09-17T13:36:00.000-07:00

Nowa Rosja w budowie. W Kazaniu nad Kazanką o świcie.

2011-09-15T15:49:00.000-07:00

Irina - białorusinka, skończyła polonistykę na UJ - Mińsk

2011-09-09T14:32:00.000-07:00

Na Targowej w Łodzi.

2011-09-04T09:59:00.000-07:00

Park Kultury i Wypoczynku im. M. Gorkiego. Moskwa.

2011-09-03T06:07:00.000-07:00

Do Katowic i z powrotem tego samego dnia, przed wakacjami. Po coś.

2011-08-31T14:00:00.000-07:00

2011-08-28T04:30:00.000-07:00

Stacja metra Jakuba Kolasa w Mińsku - historyjka o białoruskim narodzie

2011-08-24T15:48:00.001-07:00

Orkiestra Rozrywkowa PRiTv on tour to Moscow. Stop in Mińsk. 86'. Jak zawsze OrwoChrom
W drodze na plan. 23.08.2011

2011-08-23T06:09:00.000-07:00

MSQ 2

2011-08-21T17:55:00.000-07:00

Ira - skończyła architekturę, chce wyjechać do Europy - Kazań

2011-08-18T07:08:00.000-07:00

Lidia Novikowa- mama Saszki/Derbishki

2011-08-16T10:57:00.000-07:00

po 22 ale przed 2 pod ziemią

2011-08-15T13:39:00.000-07:00

???

(W Łodzi, na dzień dobry)

2011-08-12T02:59:00.001-07:00

??

(W domu Natalii)

2011-08-11T08:56:00.001-07:00

?

(W Żabce)

2011-08-10T12:24:00.000-07:00

Podczas przed ostatniego dnia zdjęć - nad małym jeziorem - do filmu dokumentalnego "Saszka, Saszka" na planie zjawiła się Ekaterina z masą pytań dotyczących naszego działania. Odpowiedziałem a chłopaki postanowiły wykonać drugie "zdjęcie" dla mnie. Uznali, że wpadłem jej w oko. Podobnie jak poprzednie "fotografował" Anton.

Ekaterina/Katia (23) - studentka inżynierii drogowej. Za niedługo wychodzi za mąż.

2011-08-03T14:57:00.000-07:00

1985 - ojciec
12.07.2011
01.08.2011

2011-07-25T11:52:00.000-07:00

Bohaterowie filmu dokumentalnego "Saszka, Saszka":
Sasza
Jura
Rusłan
Anton

Ekipa:
Oleg - sound designer VGIK
Anton - producer VGIK
Michał - director
Aleksander - DOP

+ wspólne "zdjęcie" autorstwa chłopaków w prezencie. (Malował głównie Anton)

VGIK Summer Film School - warsztaty filmu dokumentalnego. Kazań. W 3 tygodnie z tony tematów, finalnie z 9 godzin nagrań - 10 minut.

2011-07-22T14:40:00.000-07:00

Hudaszowa Anna Stiepanowna we własnej osobie

2011-07-22T07:24:00.000-07:00

Sasza/Oleg

Dokerzy - Polsza? Polsza okej !

Kazan / 16.07.2011 / g.19.00-21.00

2011-07-20T13:45:00.000-07:00

Syukeevo / 16.07.2011 / g.17.00-17.30

Hudaszowa Anna Stiepanowna (79) Hudaszow Alekejew Wasiljewicz (80) Syukeevo/Tatarstan. Dwie córki

- Anna, urodzona w Kumustiach – emerytowana nauczycielka w dziesięcioklasowej szkole podstawowej

- Aleksjejew, urodzony w Syukeevie. Technikum wojskowe ukończył w Mukaczewie. Przez 4 lata służył w lotnictwie jako radiomechanik MIG-ów 17. Następnie pracował jako cieśla

- W latach 44-45 w miejscowości rodzinnej Aleksjejewicza znajdował się jeniecki obóz dla żołnierzy Wehrmachtu. Jedyne pozostałości po obozie to metalowe elementy ogrodzenia

- Mąż jednej z córek jest rybakiem łowiącym na pobliskiej Wołdze

2011-07-18T12:11:00.000-07:00

W drodze do Syukeeva / 16.07.2011 / g.11.00-16.00

2011-07-15T12:09:00.000-07:00

Kazański Port Rzeczny / 15.07.2011 / g.12.00-13.30

2011-07-13T13:40:00.000-07:00

Elzara - przewodnik turystyczny - Kul Szarif/Kazań

2011-07-10T04:53:00.001-07:00

Zagraniczne rodziny w polskim mieście

2011-07-08T16:19:00.000-07:00

85' CCCP

2011-06-26T04:47:00.000-07:00

Tuż po zatrzymaniu pociągu, kiedy okazało się, że wagon potrącił człowieka Pani powiedziała: "Czy może zostać podstawiony autobus zastępczy w trybie natychmiastowym i nagłym. Bo wie pan, spieszę się bardzo i pilnie. Jeżeli nie zdążę będziecie mieć same problemy!". Po godzinie, po przeciwległym torze przejechał kolejny pociąg zabierając grupkę pasażerów/gapiów. "A czy bilet też będzie obowiązywać? Bo ja nie dopłacę ani grosza!". Tego dnia spędziłem około 10 godzin w różnych pociągach i w sumie to tyle.

2011-06-19T15:50:00.000-07:00

2011-06-18T11:04:00.000-07:00

Wielka ilość Polski na metr kwadratowy
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zbysiu, do pełna !

2011-06-14T15:24:00.000-07:00

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Żabka Art & Kebab Sary

2011-06-07T02:31:00.000-07:00

2011-06-05T13:44:00.000-07:00

2011-06-03T16:26:00.000-07:00

Na Wale

2011-06-01T10:11:00.000-07:00

2011-05-31T10:08:00.000-07:00

Tagi: intelektualistka, feministka, dziewczyna, producentka, kraków, martyna, sztaba, kobieta

2011-05-30T13:43:00.000-07:00

80' były fioletowe

2011-05-26T14:37:00.000-07:00

Przecież wszystko widać, po co pisać...

2011-05-17T11:27:00.000-07:00

- Jak w pracy dziś?
- Po staremu.
- Źle się czujesz?
- No jakoś
- Wszystko dobrze ?
- Jakoś
- Smakują ci słodycze?
- Po staremu

2011-05-16T14:59:00.000-07:00

2011-05-15T12:39:00.000-07:00

2011-05-14T13:47:00.000-07:00

Wódź

2011-04-28T08:05:00.000-07:00

Taki kraj

2011-04-27T09:03:00.001-07:00

Strasznie smutny obraz...

2011-04-21T08:27:00.000-07:00

19 czerwca 1983 mój ojciec realizował transmisję radiową dla Polskiego Radia podczas wizyty papieża na Jasnej Górze. Po godzinie 16.00 rozpoczęła się główna uroczystość z udziałem Jana Pawła II, następnie wieczorem ofiarował klasztorowi zakrwawiony pas który miał na sobie podczas zamachu 13 maja 1981. Przy okazji ojciec zrobił kilka zdjęć na OrwoChormie...

2011-04-16T12:18:00.001-07:00

Kornelia Dzikowska.
Kierownik produkcji, aktorka.

2011-04-01T13:49:00.001-07:00

2011-03-27T17:08:00.001-07:00

Cześć, Alejandro jestem. Alejandro.

2011-03-21T15:09:00.000-07:00

Sztuka jest dla ludzi

2011-03-16T15:33:00.001-07:00

W Warszawie.

2011-03-14T17:22:00.000-07:00

Starsze ale świeżutko nowe.

2011-03-13T15:50:00.000-07:00

Madzia. (Wydz. Aktorski)
Madzia wypływa tutaj

2011-03-10T16:02:00.000-08:00

2011-03-09T15:46:00.000-08:00

2011-03-08T14:43:00.000-08:00

„Weekend z R.”

R. mówi, że nie potrafi robić zdjęć. Bo R. nie rozumie. Bo R. zawsze wszystko wie najlepiej. Bo nie słucha. Z drugiej strony R. powiada: cały „pic” polega na tym, aby nie kserować a wycinać.
---
R. kręci film, o którym nikt nie wie.
---
Coraz więcej kobiet, które znam mówi: chciałabym być facetem. Mówią tak nawet dość często; tak co trzeci, czwarty dzień.
---
Wiosna idzie. Trzeba umyć okna, by wpuścić więcej światła.
---
Dziś 3x "NJP"
---
Co się stało? W samej tylko okolicy bliższej i dalszej: 2 choroby, jedna śmierć, jeden szpital i niezliczona ilość tabletek.
---
„Status związku” - W związku lecę 160 złotych za składki członkowskie. Ale jeszcze jestem w związku.
---
R. bezterminowo „wypożyczyła” zdjęcie. Coś takiego zdarzyło mi się po raz pierwszy. W ogóle.
---
R dużo pisze, często zmienia zdanie, czasami żałuje.
---
Jeżeli lubisz wodę, wykąp się tutaj

2011-02-27T11:36:00.000-08:00

2011-02-25T10:57:00.000-08:00

Po prawie 4 tygodniach oczekiwania nareszcie przyjechała z Wiednia paczka z kopią pozytywową. 240 metrów własnego filmu. Są emocje, jest światło, jest pokora, jest nauka. Jest dobrze.

Lekko, celowo prześwietlone 38 ujęć.

R. pytała o najlepsze ujęcie w filmie. Kamera po odcięciu zasilania pracuje jeszcze przez sekundę. R samodzielnie wymyśliła tą scenę. Transferu dokonano ajfonem. Zrzutu ekranu też.

Halina, Marcheweczka, R, Luis, Notes, Anioł nie Kobieta, Blitz, Picz, Herr Flick

Z panem Leszkiem, oświetlaczem ze starego atelier rozmawiałem prywatnie raz, nie dawno, przez 10 minut. "W filmie pracowałem ponad 30 lat. Widziałem wszystko i wszystkich. Chciałbym przeżyć to jeszcze raz bo niczego nie żałuję". Kilka dni temu p.Leszek umarł. Rak.

2011-02-12T09:14:00.000-08:00

Do domu na troszeczkę II

2011-02-10T14:22:00.000-08:00

Do domu na troszeczkę I

2011-02-08T13:58:00.000-08:00

I plan. III sceny. 35 ujęć. 240 metrów K 5222. Oddana ekipa. Dobry scenariusz. Świetna aktorka.
fot. Michał Sołtysiak
Niestety mamy zdjęcia tylko z I sceny. Siła wyższa

2011-02-06T14:42:00.000-08:00

Łódź-Bydgoszcz-Warszawa-Katowice-Łódź

2011-02-05T15:26:00.001-08:00

Ola bardzo się starała żeby film się udał.

2011-02-01T14:40:00.000-08:00

W naszej szkole dzieją się rzeczy niemożliwe. Nawet kaktusy usychają - Pawel.J/Berlin/Germany

2011-01-31T15:27:00.000-08:00

2011-01-30T15:47:00.000-08:00

Gliwice, przed 1984.